AH ŞU APTAL KADINLAR!

“Böyle ayrılık olmaz böyle sensiz yaşanmaz.” Hatırladınız mı?
bu şarkıyı. 

Kim bilir kaç ayrılık sonrası kulaklarını çınlatmışızdır
Nilüfer in bu parçasıyla.

Neyse yüzünüzü düşürmeyin hemen anlatacaklarımın sıradan
ayrılıklarla uzaktan, yakından alakası yok.

Konumuz aptallıkları yüzünden eşlerini kaybeden kadınlar.

Bir kadın düşünün. Sevdiği adamı nikah masasına oturtabilmek
için yıllarca uğraşmış, didinmiş büyük mücadelenin sonucunda muradına ererek
hayati önem taşıyan imzayı attırmayı başarmış..

Eh bize de Allah mesut etsin demek düşerdi lakin, kadının
bitmek bilmeyen dünyevi hırsları temennimizi askıya aldırdı.

Son dönemde sıkça rastladığımız bir konudan söz etmek
istiyorum .

Evli hanımlar babalarından kalan üç kuruş maaş için eşlerini boşar oldu.
Kanunen maaşın alınabilmesi için kadının dul olması gerekiyor.

Hal böyle olunca karı koca karşılıklı anlaşıp soluğu mahkemede alıyor ve tek
celsede boşanılıyor.

İlk zamanlar kadın hayatından gayet memnun. Parasını her ay
bankadan sorunsuz gidip alıyor. 

Eh kocasına da güveni sonsuz, nikaha ne gerek var imam
nikahı neyimize yetmiyor? mantığıyla mutlu mesut bir kaç ayı bu şekilde
geçiyor.

Aradan geçen çok değil, bir kaç ay sonra kadın isyanlarda.

Nemi oldu?

Geçmiş olsun bacım… Kocanı bula bilene aşk olsun.

Kaldın mı o çok güvendiğin iki kuruş maaşla ortada.

Hadi şimdi de o şeytani fikirlerinle bir çare arada kurtar paçanı.

Aptallığınıza doymayın ne diyeyim.

Hangi akla hizmet kocanıza güvendiğinizi de anlamış değilim.

Yaradan size akıl, fikir versin
demeyeceğim nasılsa kullanmayı beceremiyorsunuz. İyisi mi ikinci kocayı versin
de ortalarda daha çok perişan olmayın.