Fanusa sıkışmış bir AKrePtir zaman,
iğnesinden zehir ÇAĞLAYAN…
O saat, bu
zamana ait olamaz.
Hele bu
ülkeye asla!
Saatin
akrebi her turunun sonunda sana kazandıracağı tek şey hırstır bunu
bilesin!
Öyle bir hırs
ki zamanın doymayan açlığında…
Tüketen,
yok eden…
Muktedir
olduğuna inandığın en mağrur anında
Seni, sahip
olduğun iktidarının oku ile delik deşik edecek.
Bilmez
misin ey gafil!
İktidar hırsının açlığı hiçbir zaman giderilemez.
Dört kişilik bir ailenin açlık sınırı 1.167 TL
olan bir ülkede açlık ve yoksulluk sınırında yaşayan milyonlarca insan ayları
ucu ucuna bağlayarak yaşam savaşı verirken senin o saatin sana huzur getirmez,
getiremez.
O saat,
ister helal yollardan kazanılmış olsun isterse haram!
O saat, bir
zilletin vaktine gebedir.
Haram doğurur,
zehir doğurur, kibir doğurur, riba ve rüşvet doğurur…
O saatten
doğacak tüm zamanlar küfür dolu bir çukura sürükler seni…
O saatte
memurun, işçinin, öğrencinin, emekçinin, çöpçünün ve hatta kardeşinin hakkı
vardır. Alın teri, nasırlı ellerin kokusu sinmiştir üzerine…
O saatte
fakirin fukaranın, hastanın, yatalağın hakkı vardır.
Acısı
ve çaresizlikleri işlenmiştir o saatin bilmem kaç karatlık mücevheratına…
Zaman
bozumudur o saat ve olmaması gereken yerdedir.
Düşün!
Asgari ücretin açlık sınırından daha az olduğu bir ülkede yaşıyorsun.
Evine ekmek
götüremeyenleri, çocuğuna mama ve hastasına ilaç alamayanları
düşün!
Ve
sokaktaki evsizleri düşün aç bilaç perişanları…
Lösemili
kimsesiz çocukları düşün!
Askerdeki
yetimleri, niceleri…
Öyle veya
böyle zaman elbet akar…
Çöldeki kum
gibi incedir zamanın kadim tartısı…
Keser
bileklerini, firavunları kestiği gibi…
Ve sen, o
saatin dişlileri arasında çan çekişirken
O saatte geçen her zaman dilimi için
Yedi yüz bin defa başını secdeye koysan da
Boğazına düğümlenecek her nefes alışında
milyonların ahı
Bu, bu
dünyada
Öteki,
inananlar için elbette…
