Şehrin kalbi Galata ve Beyoğlu arasındaki ulaşım zorluğunu gözlemleyen Gavand, insanların ve atlı arabaların dik Yüksek Kaldırım yokuşunda perişan olmasına çözüm olarak iki merkezi yeraltından birbirine bağlayacak raylı ulaşım sistemi fikrini geliştirdi. Gavand, Osmanlı hükümetine devlet hazinesinden tek kuruş almadan, kendi parasıyla tüneli inşa edip sistemi kurmayı teklif etti. Karşılığında sadece 42 yıllığına işletme hakkı talep eden Gavand'ın projesi, Sultan Abdülaziz'in fermanıyla onaylandı. Bu anlaşma, Osmanlı tarihindeki ilk "yap-işlet-devret" modeli olarak kayıtlara geçti.
1875 yılında Karaköy ile Beyoğlu arasında hizmete giren tarihi Tünel, İstanbullulardan büyük ilgi gördü ve açılışının ardından ilk iki hafta içinde 75 bin kişi tarafından kullanıldı. Projenin mimarı Gavand, kurduğu şirketin kendisini açılıştan aylar önce projeden uzaklaştırması nedeniyle bu tarihi ana tanıklık edemedi. İlk başlarda buharlı makineler ve ahşap vagonlarla çalışan tünel, 150 yılı aşkın süredir yolcu taşımaya devam ederek dünyanın en eski ikinci metrosu unvanını koruyor.
