Türkiye’de dört milyondan fazla genç, eğitim, istihdam ve mesleki eğitim süreçlerinin dışında kalarak “ev genci” olarak tanımlanan grup içinde yer alıyor. Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO), 2026 yılı verilerinde küresel çapta 15-24 yaş grubundaki 257 milyon gencin herhangi bir eğitim veya istihdam sürecine katılmadığını vurguladı. Bu rakam, ilgili yaş grubundaki gençlerin yaklaşık yüzde 20’sine tekabül ederken Türkiye özelinde 4 milyon gencin bu statüde bulunduğu dikkat çekiyor.
İş hayatından uzaklaşmanın temel nedenleri
Gençlerin iş hayatından uzaklaşmasında ve ev genci statüsüne geçmesinde düşük ücretler, deneyim şartı aranması ve iş bulma zorluğu başlıca etkenler arasında gösteriliyor. Üniversite mezunu gençler, aldıkları eğitim ile piyasada elde edebilecekleri maaşlar arasında önemli bir fark olduğunu belirtiyor. Bazı gençler ise çalışmanın getireceği ulaşım ve diğer masrafların net kazançlarını düşürdüğünü ifade ederken, çalışma hayatında yaşanan olumsuz tecrübeler nedeniyle yeniden iş aramakta güçlük çektiklerini dile getiriyor.
Sosyolog Akın: Sorun sadece işsizlik değil
İstanbul Medeniyet Üniversitesi Sosyoloji Bölüm Başkanı Prof. Dr. Mahmut Hakkı Akın, ev gençliği meselesinin yalnızca işsizlikten kaynaklanmadığına dikkat çekti. Akın, büyükşehirleşme, yükseköğretimde okullaşmanın artması, ekonomik koşullar ve toplumsal rollerin değişmesinin de problemi büyüten faktörler olduğunu belirtti.
Üniversite mezunu gençlerin diplomalarına uygun statüde iş bulamamalarının onları iş hayatından uzaklaştırdığını vurgulayan Akın, bu durumun uzun sürmesi halinde yalnızlaşma, özgüven kaybı ve aileye bağımlılık gibi sorunları beraberinde getirdiğini aktardı. Akın, gençlerin sosyal yaşama yeniden katılımının zamanla daha da zorlaşabileceği uyarısında bulundu.
