Düşük emekli maaşları nedeniyle kayıt dışı kalmadan Sosyal Güvenlik Destek Primi (SGDP) ödeyerek çalışmaya devam eden 2 milyon 233 bin 396 emekli için Yargıtay’dan önemli bir içtihat niteliğinde karar çıktı. Yüksek Mahkeme, emeklilik sonrası aynı iş yerinde veya farklı projelerde çalıştırılan işçilerin yıllık izin haklarının hesaplanmasında, önceki çalışma dönemlerine ait kıdemin göz ardı edilemeyeceğine hükmetti.
Karara konu olan davada işçi, aynı iş yerinde 9 Nisan 2015 ile 31 Aralık 2018 tarihleri arasında ve ardından 1 Ocak 2019 ile 10 Eylül 2021 tarihleri arasında iki ayrı dönemde görev yaptı. Emekli olan işçi, kullanmadığı izin sürelerinin eksik hesaplandığını ileri sürerek aradaki farkın ödenmesini talep etti. İşveren ise ilk döneme ait tüm alacakların 31 Aralık 2018 tarihinde ödendiğini, sekiz ay sonra başlatılan yeni çalışmanın "başka bir proje" kapsamında olduğunu ve bu nedenle izin süresinin yeniden hesaplanması gerektiğini savundu.
İlk Derece Mahkemesi işçinin talebini haklı bulurken, Bölge Adliye Mahkemesi istinaf incelemesinde ilk dönemin tasfiye edildiği gerekçesiyle talebin reddine karar verdi. Dosyanın Yargıtay’a taşınması üzerine 9. Hukuk Dairesi, yerel mahkemenin bozma kararını hatalı bularak işçi lehine sonuç üretti.
Yargıtay’ın oy birliğiyle aldığı kararda, yıllık izin alacağı yönünden ilk dönemin sonlandırılmış olması veya izinlerin kullandırılmış bulunması, ikinci dönemdeki hak belirlemede engel teşkil etmiyor. Mahkeme, emekli olduktan sonra çalışmaya devam edenlerin izin gün sayısının belirlenmesinde toplam hizmet süresinin esas alınması gerektiğini vurguladı.
Yargıtay kararında şu ifadelere yer verildi:
“Davacının ilk dönem çalışmasında yıllık izinlerini kullanması veya kullanmadığı yıllık ücretli izinlerin ücretlerinin ödenmesi, ikinci çalışma döneminde hak kazandığı yıllık izin gün sayısının belirlenmesinde, ilk dönemdeki kıdemin dikkate alınmasını engellemez. Hal böyle olunca davacının ikinci çalışma döneminde hak kazandığı yıllık ücretli izin süresinin, ilk dönemdeki çalışma süresi de dikkate alınarak yazılı sonuca gidilmesi gerekir.”
