HAYAL KURMAK

Değerli dostlar, umudu ve heyecanı unuttuk toplum olarak. Sanal bir gözlükten bakmaya zorlandığımız bu asırda, insanca düşünmeyi ne kadar da özlediğimi düşündüm bu sabah. Sokaklarda özgürce koştuğumuz, dost muhabbetlerinde neler düşündüğümüz geldi aklıma. Şimdilerde hep başkalarının kurguladığı ve başkalarının kuralını koyduğu bir yaşamda tutsak olduğumuz hissi kapladı benliğimi. O kadar çok düşman, o kadar çok vatan haini yaratılmış ki toplum olarak her şeye korkarak bakmaya alıştırılmışız.

Yıllarca hep, “bir kurtarıcı gelecek” düşüncesi ile beklemeye koyulmuşuz. Oysa eşitlik, adalet ve özgürlük rehberimiz olduğunda sorunları ortadan kaldırmak çok da zor olmasa gerek. Biz güzel sözler, güzel hayaller kurdurtan kişileri hep kendimize kurtarıcı olarak kabul etmişiz. Yaşadığımız coğrafya nedeniyle hemen bir teslimiyet, hemen bir yüceltme ile bu kişileri doğaüstü güçleri olan bir tabuya çevirmekteyiz. Sonrasında yokluk, acı ve her şeyden öteye bir tutsaklığı kendimize bir yaşam biçimi olarak kabul etmişiz.

Toplum olarak ayağa kalkmanın zamanı gelmedi mi?

Siyaseti bir meslek olarak gören insanlardan kurtulmanın zamanı gelmedi mi?

Başkanlık sisteminin; ne bu coğrafyaya, ne de bu toplum anlayışına uymadığını anlamak için bu kadar süre yetmedi mi?

Ülkede birçok vehimler var ve her vehim bir siyasi ayrılık olarak bizleri kamplara ayırmakta. Oysa birlik ve beraberlik için; adalet, liyakat, eşitlik, özgürlük, hür düşünce, eşit gelir paylaşımı ve evrensel ahlaki değerler çerçevesinde birleşmek çok da zor olmasa gerek. Bu mutlak butlan bir milat olmalı.

Partilerin ya da liderlerin değil halkın sesi olmak çok mu zor?

Toplumun bütün katmanları birleşerek, yeni bir yol inşa etmesi çok mu zor?

Eşitlikçi ve halkın gereksinimi olan bir anayasa ve devletin değil bireyin kutsandığı bir adalet çerçevesinde yazılması çok mu zor?

Zor olan, bizlere sanal bir gerçekliği dayatmaktır. O yüzden hayal kurmaktan korkmamalıyız. Halk olarak gücün bizde olduğunu bilmeliyiz. Bu güçle siyasi aktörleri halk için birleşmeye teşvik etmeliyiz.

Gençlerin ve toplumun gelecek adına hayal kurabilecekleri bir ülke inşa etmeliyiz. Yoksa bu tükenmişlik bizleri yok edecek. Biz bu birlikteliği sağlayana kadar, vehimlerimizi ve farklılıklarımızı ertelersek başarabiliriz. Evrensel ve çağdaş bir demokrasiyi kurumları ile inşa edene kadar birlik olsak, bu değişim için yeterlidir.

Sonrasında kim ne düşünürse düşünsün!

Sonrasında kim ne parti kuracaksa kursun!

Yeter ki bizler özgürce düşünecek, özgürce yaşayabilecek bir ülke inşa edelim. Hak edenin, hak ettiği konuma torpilsiz ve himayesiz olarak gelebileceği bir ortamda umut ve hayaller yeşerir…