İktidar bürokrasinin fon vurgunu denen organize suç örgütü ile iç içe geçmişliğine bakınca, bürokrasimizin diğer alanlarda kamuoyuna yansıttığı veriler de güven vermiyor doğrusu.
Savunma sanayimize dair sunduğu parlak görünüm de buna dahil.
Yanlış anlaşılmasın. Savunma sanayimizin ASELSAN, TUSAŞ, ROKETSAN, MKE vb. gibi taşıyıcı kolonları gözbebeğimiz.
Bu kurumlarımızın teorik ve fiziki üretim güçlerini değerlendirmek haddimiz değil. Hatta kendi naçizane izlenimlerimize dayanarak, diyebiliriz ki üretim alanındaki akademisyen, mühendis ve ustalarımızın yüksek bilgi birikimi, yetenek ve üretkenliklerinden hiçbir kuşkumuz yoktur.
Ama ekonomimizin mevcut durumuna ve genel sanayi gücümüze bakınca, iktidar bürokrasisinin yandaş medya aracılığıyla çizdiği tasvir gerçekçi mi? Yoksa ülke içinde oy kaygısına dayanan bir siyasi hava atma mı?
Çevremiz ateş çemberiyken en gerçekçi olunması gereken; kendimizi aldatmaktan en çok kaçınılması gereken alan bu ulusal güvenlik alanı.
İktidar bürokrasisi, Mayıs başındaki SAHA 2026 fuarı günlerinde, iktidar yanlısı gazetelerde şöyle bir görüntü çiziyordu: “.. Bir zamanlar sadece dışarıdan alan, lisans bekleyen, ambargo endişesi yaşayan bir ülke; bugün kendi radarını, füzesini, sonarını, insansız hava aracını, deniz platformunu ve elektronik harp sistemlerini üreten bir teknoloji ülkesine dönüşüyor. (…) Türkiye artık yalnızca savunma ürünü üretmiyor. Türkiye, teknoloji egemenliği inşa ediyor.”
Hem güven hem de gurur verici. Olmamızı istediğimiz durum tam da bu.
Ama ülkemizin sanayi üretim gücü ve kapasitesine dair fikri olan herkes çizilen bu tablonun gerçekçi olmadığını bilir. Bu tasvirde propagandaya dönük bir yüksekten atış var çünkü.
Günümüzde, Ortadoğu coğrafyasında Tayfun, Cenk vb. gibi balistik füzeleri, Gezgin Seyir füzeleri vb. yapmamız lüks değil; yapmamamız ahmakça bir lüks olur.
Ama bu füzeler çok katmanlı bir ağ yapısı içinde, radarlarla haberleşen, oralardan aldığı sinyallerle davranan yapılar. Uyarılıyor, duyuyor, yönleniyor (nesnelerin interneti). Yani duyan, gören, hisseden nesneler.
Peki bu özellikleri nasıl kazanıyorlar?
Yoğun bir motor, mıknatıs, çip, sensor gibi birçok pahalı donanımla.
Bizim, örneğin çip, sensor vb. endüstrimiz mi var?
Bu bileşenleri kendi imkânlarımızla üretemezsek füzelerin, radarların seri üretimleri ne kadar sürdürülebilir?
Örneğin SAHA 2026 fuarı’nda MSB Ar-Ge merkezi tarafından tasarlanan bir kıtalararası balistik füzenin, Yıldırımhan füzesinin maketi de sergilendi. İletişim Başkanlığı’na göre bu füze sesin 25 katı (Mach 25) hıza ulaşabiliyor.
Yukarıda anılan donanım girdilerine ek olarak, bu yüksek hızda sanırım savaş başlığının erime riski var. Metalurji sanayimiz aşırı yüksek sıcaklığa dayanıklı ileri malzeme üretim gücüne sahip mi?
Evet bir metalurji sanayi temelimiz var da, ya ileri malzemeler?
Evet, “kendi radarını, füzesini, sonarını, insansız hava aracını, deniz platformunu ve elektronik harp sistemlerini üreten bir teknoloji ülkesine dönüşmek” Türk vatandaşları olarak hepimizin özlemi.
Mikroçip, ileri kompozit malzeme vb. üretim zincirlerinde egemen isek tamam. Ama değilsek! Öyle iddialarla hava atmak kendimizi aldatmak olmaz mı?
Evet bizim savunma sanayimizin değerli üreticileri hakikaten karmaşık platformlar tasarlayıp yerli füzeleri, radarları ve iletişim sistemlerini ustalıkla entegre edebiliyor.
Ama ekonominin başındaki iktidar, uçak motorları, yarı iletkenler ve ileri malzemeler alanında yerli üretim zincirleri kuramıyorsa onlar ne yapabilir?
Zorunlu imalat girdilerinin tedariki dışa bağımlıysa seri üretimleri ne kadar sürdürülebilir?
Bu durumsa hayli ağır, ölçek ekonomisi sağlayacak düzeyde sanayi yatırımları gerektiriyor.
Oysa sanayimiz yerlerde. Son zamanlarda sanayicilerimizin toplantılarında bile moda olan bir yakınma var “Erken sanayisizleşme” kavramı. Demek isteniyor ki doğru dürüst bir sanayileşmeyi başaramamışken “sanayisizleşme”!
Ülkeyi sanayisizleştirirken sanayileştiriyormuş gibi hava atan bir iktidar bürokrasisi ülkeye fayda mı yoksa zarar mı getirir?
* * *
İktidar bürokrasimizin kalitesi son birkaç aydır sermaye piyasalarında da test ediliyor zaten.
Adalet Bakanı nasıl tasvir ediyordu:
“Soruşturma her ne kadar piyasa aktörleri üzerinden başlamış olsa da geldiği noktada üst düzey finans bürokrasisini de kapsayan bir suç yapılanmasına şahit oluyoruz. … Borsa bürokrasisi, manipülasyonları yapanlar ve medya arasında kapsamlı bir işbirliği yapıldığını görüyoruz. Parayı kontrol eden mekanizmanın içindeki isimler, rüşvet çarkını kurarak üzerlerindeki denetim mekanizmalarını etkisiz hale getirmişlerdir." (3 Kasım)
Yani “denetim mekanizmaları” rüşvet yolsuzluğuna batmış ki, “Bir suç yapılanması” içinde yüz binlerce kişinin canını yakan “üst düzey finans bürokrasisi” bugün yargıda artık.
Yargı, muhalif siyasetçilerden esirgenen yasal “lekelenmeme hakkı” ve “masumiyet karinesi” haklarına mazhar kılınan esrarengiz listenin de açıklandığı şeffaf bir süreçle yürür inşallah(!?)
* * *
Savunma bürokrasisine gelince; bu da her alandakiler gibi sınırsız yetkili sıfır sorumlu tek imza ile kurulmuş bir bürokrasi.
Gerçi millete hava atmak sanırım bir adli suç teşkil etmez.
Ama “…mış gibi” yaparak da çevremizdeki ateş çemberinde ulusal bağımsızlık korunmaz.
Onun için, TBMM’de iktidar koalisyonun oylarıyla engellenmeden kurulacak komisyonlarda şeffaf bir şekilde tartışılarak savunma kapasitemize dair gerçeklerle yüzleşebilsek yararlı olmaz mıydı?
Mevcut olanla cesaretle yüzleşebilecek bir parlamento ve iktidar lâzım bize. Öyle ki olması gereken askeri sanayi kapasitemizi tasarlayacak; tüm sanayi yapılanmamızı buna uygun değişimlere uğratabilmeyi göze alabilecek bir siyasi irademiz olsun.
Bunun ilhamı Atatürk dönemi planlı sanayileşme eylemlerinde!
* * *
Savunma sanayimizin ASELSAN, TUSAŞ, ROKETSAN, MKE vb. kuruluşlarımızın fedakar çabalarıyla eskiye göre ileri bir düzeyde olabilir,
Ama çevremizde İran’ın, İsrail’in ve bilhassa Rusya’nın füze güçleriyle mukayeseli bir analizi yapılırsa daha alınacak çok yol var gibi görünüyor.
Tekrar etmek gerekirse, uçak motorları, mikroelektronik (yarı iletkenler), ileri malzemeler gibi alanlarda gelişmemiz için devasa sanayi yatırımları başarmaya ihtiyacımız olduğu açık. (Ki bu da yetişmiş insan gücümüze devasa kaliteli iş imkânları demek aynı zamanda)
Bu da gerçeklikten kopuk şehir efsaneleriyle olacak iş değil.
