Yedek Parti Değil, Ana Gövde Stratejisi Uygulanmalıdır
Özgür Özel’in yedek parti açıklamaları, kapatma davası ihtimaline karşı teknik bir önlem olarak sunuldu; Özel’in “yedek parti var ama butlana karşı değil, kapatma davasına karşı” dediği aktarıldı.
Bu teknik olarak anlaşılabilir. Ancak siyaseten tehlikelidir.
Çünkü CHP sıradan bir tabela değildir. CHP’nin adı, altı oku, tarihi, Cumhuriyet’le bağı ve halk nezdindeki hafızası başka bir yapıya taşınamaz. Yedek parti fikri ana strateji hâline gelirse tabanda şu duygu doğar: “CHP savunulmuyor, terk ediliyor.”
Üçüncü Yol’un cevabı şu olmalıdır:
Yedek parti değil, ana gövde.
Tabela değişikliği değil, halkla yeniden kuruluş.
Kaçış planı değil, iktidar yürüyüşü.
CHP, kapatma veya butlan baskısına karşı teknik önlem alabilir; ama siyasal enerjisini yedek tabela arayışına değil, milyonları CHP’nin ana gövdesinde toplamaya harcamalıdır.
Dünya Örnekleri Ne Söylüyor?
Dünyada büyük partiler krizden üç yolla çıktı: program yenileyerek, kadro yenileyerek ve halkla yeni bağ kurarak.
Almanya’da SPD, 1959 Bad Godesberg Programı ile eski ideolojik kalıplarını aşarak sosyal piyasa ekonomisini, geniş orta sınıfları ve demokratik sosyal devleti merkeze aldı. Bu program, SPD’nin gelenekle kopuşunu normalleştiren ve partinin daha geniş seçmen tabanına açılmasını sağlayan tarihsel bir dönüm noktası olarak görülür.
İspanya’da PSOE, Felipe González liderliğinde gençleşti, 1970’lerin sonunda eski ideolojik yüklerini hafifletti ve 1982’de “değişim” vaadiyle büyük bir iktidar zaferi kazandı. PSOE 1982 seçimlerinde 350 sandalyeli Meclis’te 202 sandalye elde ederek demokrasiye geçiş sonrası en büyük zaferlerden birini aldı.
Britanya’da İşçi Partisi, 1990’larda Clause IV değişikliğiyle eski devletçilik algısını kırdı; Tony Blair dönemindeki New Labour, 1997’de 18 yıllık Muhafazakâr iktidarı sona erdiren büyük bir seçim zaferi kazandı. Bu örnek şunu gösterir: Sembol değişimi, program değişimiyle birleştiğinde iktidar yolu açabilir.
Türkiye’de AK Parti’nin 2001’de kuruluşu ve 2002’de iktidara gelişi de önemli bir derstir. 2001 ekonomik krizi ve eski merkez sağın çöküşü ortamında yeni bir dil, güçlü teşkilat, mağduriyet anlatısı ve iktidar güveni birleştirildi; AK Parti 2002 seçimlerinde yüzde 34,3 oyla tek başına iktidar oldu.
Bu örneklerin ortak dersi şudur:
Krizden çıkış, eski lideri geri çağırarak değil; yeni bir program, yeni bir kadro, yeni bir halk bağı ve güven veren bir liderlik kurarak başarılır.
CHP İçin Üçüncü Yolun Lider Profili
Üçüncü Yol’un lideri yalnız popüler biri olmamalıdır. Popülerlik dalgadır; liderlik omurgadır.
Bu yeni liderlikte aranması gereken özellikler şunlardır:
Birleştirici olmalı: Özelciler, Kılıçdaroğlucular, İmamoğlucular, Yavaşçılar diye bölünmüş dili dağıtmalı.
Devlet yönetimi güveni vermeli: Halk yalnız muhalefet eden değil, devleti yönetebilecek bir irade görmek ister.
Kişisel kavganın tarafı olmamalı: Mevcut iki kutbun iç hesaplaşmasından doğmuş biri değil, onu aşan biri olmalı.
Halkla temas kurabilmeli: Salon siyaseti değil, mahalle, pazar, fabrika, okul, köy, adliye ve meydan siyaseti yapmalı.
Program taşımalı: Sadece “Erdoğan gitsin” dememeli; “yerine nasıl bir düzen gelecek?” sorusunu cevaplamalı.
Telafi değil toplumsal ilgi üretmeli: Kendini kanıtlama ihtiyacından değil, toplumu ayağa kaldırma sorumluluğundan hareket etmeli.
CHP’nin yeni lideri “ben geliyorum” dememeli; “halkı iktidara taşıyorum” demelidir.
Üçüncü Yolun Örgütlenme Modeli de şöyle olmalı :
CHP’nin temel sorunu yalnız lider değil, örgütlenme biçimidir. Parti, seçimden seçime çalışan, belediye merkezli, iç yarışlarla yorulan bir yapıdan çıkmalıdır.
Üçüncü Yol örgütlenmesi beş ayaklı olmalıdır:
1. Mahalle Cumhuriyet Meclisleri
Her mahallede 25-50 kişilik açık halk meclisleri kurulmalıdır. Bu meclisler yalnız partililerden değil; emeklilerden, kadınlardan, gençlerden, esnaftan, işçilerden, apartman görevlilerinden, öğretmenlerden, sağlıkçılardan, çiftçilerden oluşmalıdır.
Görevleri şikâyet toplamak değil, çözüm üretmek olmalıdır.
2. Halkın Sorun Haritası
Her ilçe için dijital ve basılı “halkın sorun haritası” hazırlanmalıdır: kira, işsizlik, uyuşturucu, okul, sağlık, ulaşım, pazar fiyatı, güvenlik, barınma, altyapı.
CHP artık genel sloganlarla değil, mahalle mahalle sorun listesiyle konuşmalıdır.
3. Gölge Kabine değil bakan ve Büyük Belediye Ağı ile mücadeleye başlanmalı.
Her bakanlık için yalnız sözcü değil, çözüm ekibi kurulmalıdır. Ekonomi, adalet, iç güvenlik, eğitim, sağlık, tarım, dış politika, dijital dönüşüm, afet yönetimi alanlarında hazır kadrolar açıklanmalıdır. Bu kadrolar yapıldığı gibi eş-dost arasından değil liyakatten gelmelidir.
CHP “iktidara gelirsek bakarız” değil, “yarın sabah ne yapacağımız hazır” demelidir.
4. Ön Seçim ve Liyakat Birlikte
Aday belirleme yalnız merkezin iki dudağı arasında olmamalıdır. Ama yalnız ham popülizme de teslim edilmemelidir. Üye oylaması, liyakat puanı, etik sicil, yerel karşılık ve kamuoyu ölçümü birlikte kullanılmalıdır.
5. Sandık ve Hukuk Seferberliği
Butlan, kayyum, kapatma, aday yasaklama ve seçim güvenliği ihtimallerine karşı her ilçede hukuk ekibi kurulmalıdır. Sandık güvenliği seçim günü değil, bugünden başlamalıdır.
Üçüncü Yol İktidar Programı: Özgürlük, Düzen, Dayanışma olmalıdır.
Bu hareketin omurgası üç kelime olmalıdır:
Özgürlük, Düzen, Dayanışma.
Özgürlük olmadan demokrasi olmaz.
Düzen olmadan devlet yönetilemez.
Dayanışma olmadan halk ayakta kalamaz.
Bu üçlü, CHP’nin hem sol değerlerini hem Cumhuriyetçi devlet aklını hem de halkçı sosyal adalet iddiasını birleştirir.
